Kayseri’nin Soğuk Bir Sabahında Bir Sokak Köpeğinin Gözlerine Bakmak
Herkese merhaba! Bu yazımızda “Türkiye’de kaç sokak kopegi var” hakkında bilinmesi gereken önemli noktaları ele alıyoruz.
Sabahın erken saatleriydi. Kayseri’de kışın kendine has bir sessizliği vardır. Sokaklar daha tam uyanmamışken, kaldırımların üzerinde ince bir ayaz dolaşır. O sabah elimde kahvem, cebimde küçük defterimle yürürken yine her zamanki gibi etrafı izliyordum. Günlük tutmayı seviyorum. Bazen yaşadığım büyük olayları, bazen de birkaç saniyelik bir bakışı yazıyorum. Çünkü bazı anlar insanın içinde uzun süre kalıyor.
Tam o sırada eski bir apartmanın önünde oturan sarı tüylü bir köpek gördüm. Üzerinde yorgunluk vardı ama gözlerinde garip bir sakinlik vardı. Yanına yaklaştığımda önce biraz çekindi. Sonra kuyruğunu hafifçe salladı. O küçücük hareket bile içimde büyük bir sıcaklık oluşturdu.
O an kendime şu soruyu sordum: Türkiye’de kaç sokak köpeği var?
Bu sorunun cevabını düşünürken aslında aklıma sadece bir sayı gelmedi. Karşımda oturan bir canlı vardı. Karnı aç mıydı, üşüyor muydu, daha önce kim ona zarar vermişti bilmiyordum. Bildiğim tek şey, onun da bir hikâyesi olduğuydu.
Türkiye’de Kaç Sokak Köpeği Var? Rakamların Ardındaki Gerçek
Sokak hayvanları konusu Türkiye’de yıllardır tartışılan konulardan biri. Türkiye’de kaç sokak köpeği olduğu konusunda kesin ve herkes tarafından kabul edilen tek bir sayı bulunmuyor. Farklı kurumlar ve araştırmalar farklı tahminler ortaya koyuyor. Genel olarak Türkiye’de milyonlarca sahipsiz köpek bulunduğu ifade ediliyor.
Bu rakamları ilk duyduğumda açıkçası çok etkilendim. Çünkü milyon kelimesi bazen insanın zihninde uzak bir kavram gibi kalıyor. Ama o sabah Kayseri’de karşıma çıkan bir köpek, o milyonların aslında tek tek canlardan oluştuğunu bana hatırlattı.
Bir sayıdan bahsetmiyoruz aslında. Her birinin ayrı bir geçmişi, korkuları, alışkanlıkları ve sevinçleri var.
Günlüğüme o gün şu cümleyi yazmıştım:
“Bugün milyonlarca sokak köpeğinden sadece biriyle karşılaştım ama sanki bütün hikâyeyi onun gözlerinde gördüm.”
Bir Parça Mama ve Kocaman Bir Güven
Ertesi gün aynı yere giderken yanıma biraz mama aldım. Bunu yaparken içimde garip bir heyecan vardı. Sanki uzun zamandır tanıdığım bir dostumu görmeye gidiyordum. Apartmanın önüne geldiğimde onu gördüm. Aynı yerde yatıyordu.
Beni fark edince ayağa kalktı.
O an gerçekten çok mutlu oldum. Belki benim için küçük bir olaydı ama onun beni hatırlaması içimde büyük bir umut oluşturdu. Çünkü hayvanların sevgiyi ve iyiliği unutmadığını bir kez daha hissettim.
Mama kabını bıraktığımda hemen saldırmadı. Önce bana baktı. Sanki “Gerçekten benim için mi geldin?” diye soruyordu.
İşte o an çok duygulandım.
Bir yandan seviniyordum, bir yandan da içimde büyük bir hüzün vardı. Çünkü bir canlının biraz ilgi görünce bu kadar mutlu olması, aslında ne kadar çok sevgiye ihtiyaç duyduğunu gösteriyordu.
Sokak Köpekleri Meselesinde İçimde Kalan Çelişkiler
Bu konuyu düşündüğümde duygularım birbirine karışıyor. Bir tarafta sokaklarda yaşayan milyonlarca köpeğin güvenliği, sağlığı ve yaşam şartları var. Diğer tarafta insanların yaşadığı endişeler ve şehir düzeniyle ilgili sorunlar bulunuyor.
Bazen insanların korkularını da anlıyorum. Her canlı gibi köpeklerin de farklı davranışları olabilir. Önemli olan bu konulara öfkeyle değil, çözüm arayarak yaklaşabilmek.
Beni en çok üzen şey ise bazı insanların bütün sokak köpeklerini tek bir kelimeyle değerlendirmesi. Çünkü benim karşılaştığım o sarı köpek saldırgan değildi. Sadece soğukta kalmış, biraz ilgi bekleyen bir candı.
Elbette sorunları görmezden gelemeyiz. Sokak hayvanları için düzenli bakım, kısırlaştırma, sağlık hizmetleri ve bilinçli çalışmalar gerekiyor. Ama çözüm ararken merhameti kaybetmememiz gerektiğine inanıyorum.
Kayseri Sokaklarında Bana Öğreten Bir Dost
Aradan haftalar geçti. Sarı köpekle her karşılaştığımda ona biraz su ve mama götürmeye devam ettim. Ona bir isim bile verdim: Sarı.
Belki komik gelecek ama Sarı’nın beni gördüğündeki mutluluk, bazı insan ilişkilerimde bile hissetmediğim kadar gerçek geliyordu.
Bir akşam yine günlüğümü yazarken düşündüm. Hayatta bazen büyük değişimler yapmak isteriz. Dünyayı değiştirmek, bütün sorunları çözmek isteriz. Sonra karşımıza küçük bir fırsat çıkar.
Bir kap su koymak.
Bir avuç mama vermek.
Bir canlının başını okşamak.
Belki bütün dünyayı değiştirmez ama bir hayatın o gününü değiştirebilir.
Sarı bana bunu öğretti.
Bu içeriğimizin sonuna geldik. Ayanperde olarak “Türkiye’de kaç sokak kopegi var” hakkındaki sorularınızı yorumlarda paylaşabilirsiniz.
Sokak Köpekleri İçin Daha Umutlu Bir Gelecek Mümkün mü?
Türkiye’de kaç sokak köpeği var sorusunun cevabını ararken aslında daha büyük bir soruyla karşılaşıyoruz: Onlarla nasıl bir arada yaşayabiliriz?
Ben bu sorunun cevabının sevgi, sorumluluk ve bilinç olduğunu düşünüyorum. Sadece duygularla hareket etmek de yeterli değil, sadece rakamlara bakmak da yeterli değil. Hem insanların hem hayvanların güvenli ve huzurlu yaşayabileceği çözümler üretmek gerekiyor.
Bugün hâlâ Kayseri sokaklarında yürürken etrafıma daha dikkatli bakıyorum. Çünkü biliyorum ki köşe başında beni bekleyen başka bir hikâye olabilir.
Belki bir gün Sarı’yı göremeyeceğim. Bu düşünce bile içimi acıtıyor. Ama onun hayatımda bıraktığı izi asla unutmayacağım.
Günlüğümün son sayfasına şöyle yazdım:
“Bir sokak köpeği bana, dünyadaki bütün canlıların görülmek ve sevilmek istediğini hatırlattı. Bazen bir canlının hayatına dokunmak için büyük şeyler yapmaya gerek yok. Bazen sadece durmak, bakmak ve anlamaya çalışmak yeterli.”
Türkiye’de kaç sokak köpeği var bilmiyorum. Belki milyonlarca. Ama bildiğim bir şey var: Her biri sadece bir sayı değil. Her birinin kalbinde, bizim fark etmediğimiz bir hikâye taşıyor.